Congratulations to Costis

I just found out with great pleasure that Costis Daskalakis won the highly prestigious ACM Doctoral Dissertation Award. This is great news and unfortunately, media in Greece do not transmit (I wish I am wrong) this kind of piece of news.
Congratulations Costi and keep making us proud!

Embed Type1 fonts in pdf

Run the following commands in your terminal:
1) latex paper.tex
2) dvips -Ppdf -G0 -tletter paper.dvi
3) ps2pdf -dCompatibilityLevel=1.4 -dPDFSETTINGS=/prepress paper.ps paper.pdf
To check that everything is good try:
pdffonts paper.pdf

Ευγένιος Σπαθάρης (1924 -2009)

eurovision

Parallel and Distributed Computation:Numerical Methods

By Dimitris Bertsekas and Ioannis Tsitsiklis, here.

Στου Πυρομάχου τη Φωθιά - Άντρας

Ηράκλειο 1961

Καλή Ανάσταση σε όλους!

Mahout released

You can download the code from here

Ανεκδοτάκι

Ένα δωδεκάχρονο παιδάκι βλέποντας τις ειδήσεις ρωτάει τον μπαμπά του:
- Μπαμπά, τι είναι η πολιτική;
Ο πατέρας, που είναι φανερά ικανοποιημένος που ο γιος του δείχνει σημάδια ωρίμανσης,
του απαντάει με ένα παράδειγμα:
- Κοίταξε παιδί μου... Μια χώρα είναι σαν μια οικογένεια. Πάρε για παράδειγμα τη δική μας.
Η μαμά, είναι σαν την κυβέρνηση, κανονίζει τα πάντα μέσα στο σπίτι.
Εγώ, ο πατέρας, είμαι σαν το μεγάλο κεφάλαιο, στηρίζω την οικονομία του σπιτιού.
Η υπηρέτρια, είναι σαν την εργατική τάξη, κάνει όλες τις εργασίες που πρέπει να γίνουν.
Εσύ, είσαι η κοινή γνώμη που παρατηρεί τα όσα συμβαίνουν γύρω της.
Τέλος, το μωρό που έχουμε σπίτι συμβολίζει το μέλλoν της χώρας .
Σκέψου τα όλα αυτά το βράδυ, και αύριο θα συζητήσουμε για τα συμπεράσματα που έβγαλες, εντάξει;
- Εντάξει μπαμπά, απαντάει ο μικρός, και σκεφτικός πηγαίνει στο κρεβάτι του.
Στη διάρκεια της νύχτας και ενώ σκεφτόταν τα σοφά λόγια του πατέρα ,
ακούει κλάματα από την κούνια του μωρού.
Σηκώνεται πάνω, πλησιάζει την κούνια και βλέπει ότι το μωρό έχει λερωθεί..
Πηγαίνει στην κρεβατοκάμαρα να το πει στην μητέρα του,
ανοίγει την πόρτα και βλέπει μόνο τη μητέρα του στο κρεβάτι να κοιμάται.
Ο πατέρας άφαντος! Τον πιάνει πανικός!
Από την μισάνοιχτη πόρτα του δωματίου υπηρεσίας, ακούει ύποπτους θορύβους...πλησιάζει,
κοιτάει και βλέπει τον πατέρα του με την υπηρέτρια στα τέσσερα! Κάγκελο ο πιτσιρίκος!
- "Τι να κάνω;", σκέφτεται, "να ξυπνήσω την μαμά; θα δει τον μπαμπά με την υπηρέτρια,
να διακόψω τον μπαμπά; ντρέπομαι,
και ποιος θα αλλάξει το μωρό;;;, εγώ δεν ξέρω να το κάνω..."
Αποφασίζει, λοιπόν να κάνει την πάπια και πάει για ύπνο .
Το επόμενo μεσημέρι, μετά το φαγητό, λέει ο πατέρας στον γιο:
- Λοιπόν; Σκέφτηκες αυτά που σου είπα εχθές;
- Ναι πατέρα, τα σκέφτηκα.
- Και τι συμπέρασμα έβγαλες;
- Όταν η κυβέρνηση κοιμάται, το μεγάλο κεφάλαιο πηδάει την εργατική τάξη ,
η κοινή γνώμη αδιαφορεί, και το μέλλον της χώρας είναι βυθισμένο στα σκατά.

Πώς να σωπάσω, Έβαλε ο Θεός σημάδι, Ψαρονίκος

Probability on Trees and Networks

Here

newGRAPH

Here

The Discrepancy Method by B.Chazelle

Here

Geometric Representation of Graphs

Here

Expander graphs and their applications

Survey here

Computational Geometry

Here

ΤΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ… ΑΛΛΗΓΟΡΟΥΝ ( Τσαπάρας Στέλιος)

Εδώ

ΕΛ.ΑΣ - Αλλάξτε τους το όνομα, προσβάλει την χώρα μας. Πείτε τους ΕΛ.ΜΠΑ. και πολύ τους είναι

Προσπάθησα να μην γράψω χθες για τον θάνατο του 15 χρόνου παιδιού γιατί το μόνο που ήθελα να γράψω είναι μπάτσοι, γουρούνια δολοφόνοι και δεν ήθελα να βρίσω. Πρώτη επαφή μου με την αστυνομία έγινε όταν ήμουν 15 χρονών, στην διακλάδωση Δουλίου Αγίου Θωμά. Ήμουν στο αμάξι ενός συγχωριανού, τότε πρέπει να 'τανε στα 20 του. Κάνει σήμα το όχημα της αστυνομίας, σταματάμε αμέσως. Έρχονται κατά πάνω μας και χωρίς κανέναν λόγο άρχισαν να βρίζουν ό,τι τους ερχότανε. Βρωμόγλωσσοι. Το αίμα ανέβηκε στο κεφάλι, αλλά δεν μπορείς να κάνεις και πολλά, ειδκά όταν φοβάσαι την εκπυρσοκρότηση (την κυριολεκτική, όχι την χθεσινή, μιας και προέταξε κάποιος το όπλο του).

Δεύτερο και παρατεταμένο περιστατικό το 2002 και δυστυχώς αιτία ενός οικογενειακού δράματος που κράτησε πολύ καιρό. Κάτι απερίγραπτοι αστυνομικοί, αποσπούν ψευδή κατάθεση από τον Μιχάλη Τσουρακάκη αφού ανακριθηκε υπό παράνομες συνθήκες (εξ' ου και ακύρωση) οτι σκότωσε τον άνθρωπο που στην πραγματικότητα πάλευε να σώσει και που τελικά πέθανε λόγω υπερβολικής δόσης αντικαταθλιπτικών φαρμάκων όπως αποδείχθηκε από τα τοξικολογικά στη συνέχεια . Ο τρόπος τους? Επαγγελματικός! Μαθαίνουν 1-2 ονόματα αδερφιών του Τσουρακάκη, του λέει ένας εξ' αυτών "εγώ είμαι φίλος σου με τον αδερφό σου τον Ευτύχη. Άκουσε με λοιπόν. Υπογράψε αυτό το χαρτί να τελειώνεις με αυτή την ιστορία." Ο Τσουρακάκης σε ημιλυπόθημη κατάσταση, κάτι που αποδεικνύεται πιστεύω και εύκολα από την υπογράφη αν την δει -όχι γραφολόγος- αλλά οποιοσδήποτε, άϋπνος επί 2 μέρες, ψυχολογικά εξοντωμένος από τον θάνατο του ανθρώπου του, γράφει ένα Χ σε ένα χαρτί που ποτέ δεν διάβασε, και που σημαντικότερα αποδείχθηκε οτι έλεγε αηδίες. Το σενάριο που είχαν στήσει τα μπατσόνια, ήταν oblivious στο οτι η μακαρίτισσα είχε καταπίει τοξικές ουσίες 10 φορές πάνω από το θανατηφόρο. Δόξα τω Θεώ που δεν τους κόβει και πολύ. Επίσης δυστυχώς δεν ξέρουν καλά την Ελληνική γραμματική. Άλλο να πεθάνει κάποιος στα χέρια σου, και άλλο από τα χέρια σου. Στην συνέχεια, ως επίορκοι, έρχονται στο δικαστήριο ένας δύο από δαύτους και ορκίζονται σε κάτι που δεν πιστεύουν για κάτι που δεν έγινε ποτέ. Όπως πιθανολογώ έγινε και στην περίπτωση του παιδιού με τα πράσινα παπούτσια.

Τρίτο περιστατικό, πριν 2 χρόνια μοναστηράκι, ένας κακομοίρης μαύρος που ήρθε να φάει ένα κομμάτι ψωμί στην Ελλάδα πουλώντας δίσκους μουσικής και ταινίες συλλαμβάνεται και κακοποιείται σωματικά μπροστά στα μάτια δεκάδων πολιτών που παρακαλούν να σταματήσει η κακοποίηση. Ο ένας εκ των δύο προκλητικά συνεχίζε την κακοποίηση μέχρι να του βγάλει το χέρι. Ο άλλος απλά κρατούσε στερεωμένο τον μαύρο στο πάτωμα. Κάτι σαν και αυτό εδώ να πούμε.

Αυτή είναι η προσωπική μου επαφή με την Ελληνική Αστυνομία, με εξαίρεση ένα μεμονωμένο περιστατικό ενός αστυνομικού που τον είδα να φέρεται σωστά σε μια περίπτωση πριν κάποια χρόνια (κανείς δεν αμφιβάλλει πως υπάρχουν καλοί αστυνομικοί. Αν κάποιος είναι άνθρωπος, παραμένει, δεν τον αλλάζει το σύστημα). Βλέποντας τον εαυτό μου σαν ένα τυχαίο δείγμα από τα 10 εκατομύρια Ελλήνων, και έχοντας ακούσει παρόμοια περιστατικά και από άλλους πολλούς, δεν νομίζω οτι μιλάμε για μεμονωμένα περιστατικά, αλλά τον κανόνα. Το χειρότερο όμως, ήρθε χθες. Δεν ξέρω το παιδί, και όσο και αν έζησα την αδικία στο μέγιστο βαθμό μέσα από την υπόθεση Τσουρακάκη, αυτό που συνέβη χθες είναι ο,τι χειρότερο γιατί απλά πρόκειται για θάνατο ενός παιδιού! Όλες οι μαρτυρίες μιλάνε για δολοφονία, μαρτυρίες απλών ανθρώπων. Η σφαίρα ήταν στην πλάτη, συνεπώς το σύνηθες επιχείρημα για προστασία πάει περίπατο. Εύχομαι να τιμωρηθούν όλοι οι υπαίτιοι. Όσο για τις διαδηλώσεις που γίνονται σε όλη την Ελλάδα και θα συνεχιστούς και τις επόμενες μέρες... Είμαι περήφανος που ο Ελληνικός λαός παρά τις προσπάθειες κάποιων σεμνών και ταπεινών ηλιθίων έχει ακόμα νεύρο και αντιστέκεται.

Τα συλληπητήρια μου στην οικογένεια του.

A touching life lesson